کشت در دشت هموار می روید و نه در سنگلاخ ؛ همین گونه حکمت در دل [امام کاظم علیه السلام]

ماهِ پنهان
نوشته شده توسط :  رزیتا

    سلام  ، یه سلام به گرمی این روزهای تابستون به گرمی ماه تولدم ،


                      و چقدر سخت است که انسان باشی و از احساس سرشار


 


ساعت دلتنگی


نمی دونم چرا انقدر دلم گرفته، همه روز تولدشون شادن اما من دل تنگم و این دلتنگی غمگینم کرده .


وقتی که چشمانم را گشودم و نفس کشیدم یه کودکی بودم پاک و معصوم مثل همه ی  بچه هایی که پاک و معصوم هستن .دستانم رو حتما پدر در دست گرفت و گونه ام را حتما مادر بوسید ، چه حس زیبایی ، چه آرامشی ، آرامشی که دوست دارم باز هم تکراربشه   .


 


دستهای سردم


گمان  می کنم گناه کرده ام ، گمان می کنم خیلی گناه کرده ام 


 نمی دونستم که با به دنیا آمدنم گناه کردم ، گتاه کردم که به دنیا آمدم و شروع کردم به نفس کشیدن ، نفس کشیدم و با هر نفس به واقعیت های تلخ روزگار پی بردم تا رسیده ام به الان به امروز ، امروز که از من خیلی دوره .


 امروزی که همیشه با من بوده و هست و می خواد منو  به آینده برسو نه  . امروزی که هرروز از گذشته هام دورو دورتر می شه.  امروزی که گذشته هاش سختی ها کشید . از دیروزهایم تا امروز خیلی بزرگ شدم انقدر که میان کودکی هام ته نشین شدم و حالا که با تمام نیرویم بر روی پاهام ایستاده ام بعد از مدتها احساس می کنم که خیلی سنگین شده ام خیلی ، وای که چقدر من بدم . زندگی اولش زیباست ، می گردی و می خوری و می گی و می خندی و شادی چون یه بچه ای  ،تشنه ی محبت (پدر) و مادری که می بینی  کنارت هستن ، پدری که دوست داری کنارت باشه و دست نوازشش روی سرت باشه ، همیشه می گفتن پدر سنگ صبور دختره راست می گفتن ؟


 آره تا بچه ای غصه ای نداری چون خیلی چیزا رو نمی فهمی  اما  تا وقتی که بچه ای ،  یه کم که بزرگتر می شی، یه کم که بیشتر می فهمی و احساس می کنی ،  وقتی وارد سختی ها می شی اولش نمی فهمی که  این دنیا چی به روزت میاره ، مدام این روزگار نامرد از پشت بهت خنجر میزنه ، می زنه می زنه می زنه تا اینکه می بنیی که تمام تنت پر شده از جای زخم هایی که بهت زده  و رفته ، هر چی می گذره نامردمی ها بیشتر می شه ، روزگار نامردتر میشه .


گاهی فکر می کنم انقدر مرده ام که هیچ چیز نمی تونه  مردنم را ثابت کنه و آنقدر از این دنیا سیرم که روز مرگم را جشن می گیرم و اگر این دنیا را دوست می داشتم روز تولدم  نمی گریستم .


  تولدم مبارک  


 


دختری دلتنگ


رو شونه های بادبادکم  


دل تنگی هام سوارشده


بادبادکم سنگین تر از روزهای انتظار شده


برات نوشتم رو تنش از غم نازدونه ی تو


سپردمش به دست باد تا برسونه خونه ی تو


بابایی جون عروسکت خیلی دلش تنگه برات


بیا دلش تنگه واسه نوازش و لالایی هات


خودت میگفتی واسه تو بین گلها ، نازگلکم


یادت میاد گفتی برات قشنگترین عروسکم


حالا ببین منو ببین نوازشی نیست رو سرم


لالایی خوابم شده حدیث بغض مادرم .


بابایی جون عروسکت به خدا خیلی دلش تنگه برات


بیا دلش تنگه واسه نوازش و لالایی هات


خودت می گفتی واسه تو بین گلها ، نازگلکم


یادت میاد گفتی برات قشنگترین عروسکم


بخون غم دلتنگیمو از تو چشمای بادبادکم


بیا ببین برای تو هنوز همون عروسکم


بخون غم دلتنگیمو از تو چشمای بادبادکم


بیا ببین برای تو هنوز همون عروسکم ؟


 


                                                                                                


                                                                                                   در پناه حق شاد باشید . 


                                                                                                             یا حق  


 


یکشنبه 9/4/1387 ساعت 12:14 صبح
نوشته شده توسط :  رزیتا

     قربون کبوترای حرمت امام رضا


حرم امام رضا


السلام علیک یا موسی الرضا ، السلام علیک یا غریب القربا


تو این مطلبم می خوام از شهر عشق بگم ، از حرم امام هشتم بگم ، چه حال و هوایی داشت اونچا وقتی که به نماز جماعت می ایستادیم و بادی که می وزید و یه نوع آرامش را به ما هدیه می داد . روزهایی که مصادف شده بود با شهادت خانم فاطمه ی زهرا ، یه حس غریبی حرم را در بر گرفته بود . و یه حسی تو وجود خودم شاید چون اولین بار بود به زیارت امام می رفتم این طور بود . به هر حال حس قشنگی بود .


 


                                          حرم امام رضا


  مریضایی که اونجا بودن از کودک تا جوان و سالمند دل آدم رو به درد می آورد .طوری که موقع دعا کردن تمام حواست به سوی اون مریض ها می رفت که با یه امیدی به اونجا اومده بودن .


خادم هایی که با جون و دل اونجا خدمت می کردن و من تا به حال آدمهایی به مهربونی و صبوری اونا ندیده بودم . 


 


               


هنوز 24 ساعت نشده که به تهران برگشتم اما دلم برای اون ایوون طلا ، یرای سقا خونه اش ، برای مسجد گوهرشاد ، برای اون حس غریبش تنگ شده . حسی که آرامشی رو بهم داد که تا به حال احساسش نکرده بودم .


                                                   -------------------------------------------------------------------- 


     شب شده است 


          نشسته ام در میان تاریکی اتاقم، نگاه می کنم 


     تاریکی چه با کنایه نگاهم میکند ، گویا پر از گلایه نیامدنم است .


          شب را همچون شربتی می نوشم


    و پر می شوم از سایه های آرام سکوتش


                                                   خواب می آید 


                                                                       با آغوش باز پذیرایش می شوم


تاریکی و دل تنگی


می بینم


                                                         نشسته ام ، می گریم


    آری گویا بر شاخه های شکسته می گریم


    چرا تنهایم نمی گذاری ؟ تنهایم گذار ای چشم گریان و تبدار سرگردانم


    مرا با درد بودن تنها گذار


     نگذار خواب شیرین وجودم را پرپر کنم


                                                                  نگذار از بالش تارکی شب سر بردارم


                                مگذار از رویاها جدا شوم و به دامان پر از وحشت حقیقت بیاویزم


                                سپیده های فریب ، سپیده های فریب می آیند


    می ترسم از رجز خواندن بی سایه اشان


    طلسم خوابم می شکند نگاه کن


    تپش های جهنمی ام شروع می شوند


    فریاد می زنم


         ای تاریکی  ، نسیم سیاه چشمهایت را نوشیده ام


         نوشیده ام که این چنین آرامم


    ای سپیده های فریب ، مرا با  تاریکی  تنها گذارید


    می خواهم تصویر خوابم را بکشم


   هم چون نقاشی ماهر


          خوابی که اگر پایان یابد


               من به پایان خود می رسم. 


  


                                                                                           خدایا شکرت که تو رو داریم


                                                                                  شاد باشین


                                                                                                          یا حق



 


یکشنبه 22/2/1387 ساعت 11:46 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا

  واقعیت کجا تازه تر بود؟ من که مجذوب یک حجم بی درد بودم .یک نفر باید این حجم کم را بفهمد‍، یک نفر باید از پشت درهای روشن بیاید ،می آیی خدا ؟ دلم برایت  تنگ شده است .برای تو خدای دلم، خدای وجودم، برای تو دلم تنگ شده است ،دیر زمانی است که سکوت کرده ای ،خدا عاشق طوفان پس از این آرامشم


 چیزی بنویس حرفی بزن این بار نپرس ، تو بگو " چه خبر؟"


  من هر روز تلاش می کنم که در خا طرم بمانی و شیطان هر روز  تلاش می کند که فراموشت کنم


                                                     خدایا بیا که تویی تنها مرحم زخم هام


                                                               __  __  __   __   __



                                                      سبب منم    


  خورشید  به اوج گرمایش رسیده بود


                                                       گرم گرم


                                                                    رفتم قدری درون آفتاب بگردم


   دور شدم در خاطره های خوشایند


                                      رفتم تا وعده گاه کودکی و سادگی


                                                                         تا وسط اشتباهات بچگی


                                                                                                    تا همه ی چیزهای محض


    رفتم نزدیک احساس های ناب


                                                    پای گریه های تلخ نشستم


                                                                                 حیرت زده نگاه می کردم جستجو می کردم


     خاطرات مو به مو رد می شدن و من پر می شدم از تنهایی


                                                                                  دیدم قدری چهره ام گرفته است


                                                                                                                خندیدم و برگشتم


     آفتاب زیر ابرها پنهان شده بود


                                            دیگر گرم نبود


                                                                بادها   بادهای سرد شروع شده بودند  


      بار دیگر امروز باد همه خاطرا ت تلخ  را با خود برد 


                  ساعتی گذشت و  دوباره ابرها کنار رفتند  


                              ناگهان دوباره آفتاب شد و گرما چه لذت بخش است


                                                                                بدون خاطرات تلخ!   


                                                                                        


                                                                                        شاد باشین


                                                                                             یا حق


پنجشنبه 22/1/1387 ساعت 10:14 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا

       زمانی که بارهای اندوه بر قلبمان سنگینی می کند وقتی که افسرده و پریشانیم به دنبال راهی برای خروج نباشیم بلکه به درون سفر کنیم چنین نیست که خدا در این هنگام ما را فراموش کرده  نه عزیزم ، بلکه از درون صدایمان می کند. اندوه یک نشانه است علامت راه برای بازگشتن به جایی که پیش تر آنجا بودیم و هم اینک گمش کرده ایم .



 


*******


 دلم گرفته ، دلم عجیب گرفته ، به خدا فکر می کنم  و این که چه می کند . فکر می کنم  که چگونه با عشق با نهایت عشق ، انسان را آفرید و با چه شوقی چشمان درخشان را به انسان هدیه داد تا دنیای زیبایی را که تنها برای او آفریده است ببیند . با چه شوری قلب تپنده را در وجود انسان به ودیعه نهاد تا با هر تپش عشق و شور و هستی را در رگ های انسان جاری سازد و خداوند هم چنان نظاره گر مخلوق خویش است با همان عشق و شور و شوق با همان آغوش باز و پذیرا او هر روز معجزه طلوع خورشید و درخشش ستارگان و بارش باران و رویش گیاهان را تکرار می کند تا اگر روزی من یا تو درجایی خاموش و دلتنگ نگاه از خاک تیره برداشتیم و در جستجوی لحظه ای دیگر گونه بودیم معجزه آفرینش جانمان را از نور و گرما و آرامش لبریز کند. شکرش می کنم ( خدایا شکرت که تو رو دارم )


*********


   امسال هم گذشت با همه بدی ها و خوبی هاش دلمون برای خاطرات خوبش و لحظه ها و اتفاقات قشنگش تنگ می شه و خاطرات تلخش اذیتمون می کنه اما گذشته دیگه تکرار نمی شه پس سعی کنیم همواره بهتر زندگی کنیم و نسبت به انسان ها و حیوانات حتی گیاهان مهربانتر باشیم.


   یادمان باشد که از آسمان درس پاک زیستن را بیاموزیم و  و  و یادمان باشد یادمان باشد که سنگ خیلی تنهاست با اون هم به نرمی رفتار کنیم .  سال جدید رو به همتون تبریگ می گم و از خدا برای همتون سالی خوب و آروم همراه با موفقیت های فراوان خواستارم .


 


 در پناه حق شاد باشین خدا را فراموش نکنید و زیبا زندگی کنید .


                                                                                               یا حق


                              *******************************************


   وقتی دستام توی دستات  می شینه


       حرفت تو قلبم می گیره


             وقتی نباشی همه چی بی رنگ و معناست


                        وقتی خیره ام به چشمات واسه من مثل یه گنجه


                                  بودنت پایان رنجه می میرم از من اگه روزی عزیز دلت  برنجه


    دست تو توی دستم انگاری دنیا با منه     آسمون و دریاها لحظه ی رویا با منه


    مگه می شه بی تو بود مگه می شه بی تو نوشت تویی که همسفر جاده ی سخت سرنوشت


     می مونیم تا آخرش با هم و از هم می خونیم فاصله ی یه دریا هم باشه  ما عاشق می مونیم



 



                                              ****************************** 


 


   از تو بهتر مگه می شه پیدا ؟ عشقت تو قصه مگه می شه جا ؟خوب میدونم اهل آسمونی اگه بری زمین می شه تنها


سه‏شنبه 28/12/1386 ساعت 10:0 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا

تهایی و خاطرات تلخ


 خدا


               آسمان


                             ماه کامل


                                              دریا


                                                           ساحل 


       همه چیز هست و روحت  آماده ی آماده


                                           واسه پرواز به خاطرات


                                 تنها نشسته ای  


                                               فکرمی کنی  به روزهای دورشده


     و در آخر یک لبخند تلخ بر لب می زنی و سری تکان می دهی ... 


                               و حالا ...


 


                    فقط یک جمله (و ناگهان چه زود دیر می شود )


 


                                         ****************************


   کنار مشتی خاک در دور دست خودم تنها نشسته ام برگها روی احساسم می لغزند


    روی دشتی دور افتاده


                آفتاب بال هایم را می سوزاند


                         و من در نفرت بیداری به خاک می افتم


                                      کسی رو خاکستر بال هایم راه می رود


                                                  دستی روی پیشانی ام کشیده شد من سایه شدم


   تو هستی ؟


   دیر کردی : از لالایی کودکی تا خیرگی این آفتاب انتظار تو را داشتم


               در شب سبز شبکه ها صدایت زدم در سحر رودخانه و حالا


                              در این عطش تاریکی صدایت می زنم


   این دشت آفتابی را شب کن


                             تا من راه گمشده را پیدا کنم و در جای پای خودم خاموش شوم


 


 


چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری چه بی تابانه تو را طلب میکنم



     و  اما فاصله تجربه ای بیهوده است.


        *************************************


                چشمهایت را بگشا و دقیق بنگر


                                                         در تمام صورت ها صورت خودت را می بینی


                  و دقیق گوش کن


                                                         در تمام صداها صدای خودت را می شنوی


                                                                                                                      شاد باشین


                                                                                                یا حق


 


چهارشنبه 24/11/1386 ساعت 8:22 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا

   همیشه در حوالی دعاهایم کسی پرسه می زند



      زمان به ارّابه ی مرگ می ماند وانسان ، فانوس کوری آویخته از چشم سیاه جنگل


                                بال های زمین زخمی است و پرنده ی عشق در هوای سپیده دم پر نمی زند


                                        شیارهای زخمی  فاصله


                                                       تنها از شیشه های شکسته اشک پر می شوند  


                                  تنها تن کبود خاک می داند


                                       مفهوم پرواز پرنده ای را که از تقدیر ناگزیر خویش می گریزد


 


بی صدا فریاد کن


    چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری چه بی تابانه تو را طلب میکنم


     و  اما فاصله تجربه ای بیهوده است.


 


   یه جمله بگم که با تکرارش آروم شی ؟ تو هر شرایطی که هستی  کافیه آروم تو دلت بگی


 (( خدایا من عاشق توام و به تو احتیاج دارم هم اینک به قلبم بیا ))


****************************


 تا حالا شده که بخوای یکی رو که خیلی دوست داری سوپرایز کنی؟ دیدی وقتی خوشحال می شه چه لذتی می بری ؟ در مورد خدا  هم همینطوره  وقتی بخواد بنده ی خودشو سوپرایز کنه یه مرتبه یه اتفاقی می افته که بنده اش انتظارش رو نداره و اونوقت  که بنده اش می خنده خودشم لذت می بره و  می دونیم که خدا صلاح ما رو میخواد .


****************************


                                                                                                      شاد باشین


                                                                                                         یا حق


دوشنبه 8/11/1386 ساعت 12:8 صبح
نوشته شده توسط :  رزیتا


 


این روزای محرم و عزاداریها باعث می شه آدم  یاد گناهاش و کارای یک سال گذشته اش بیافته فکر می کنیم گناه نکردیم حتی  یک نگاه نا مهربانانه به یک دوست باعث گناه می شه چون شاید چیزی نگه اما دلش می گیره .( خوبه  هر از گاهی به آسمان نگاه کنیم .)


 خدای من


 خدا جون من


 گناهام مثل لباس خواریه به تنم و دوری از تو درمانده ام کرده و زیاد شدن لجن گناهانم ماهی قرمز دلم را از من رانده است .


 ای نهایت آرزوهایم ای زیباترین مطلوبم ای تنها پاسخ گوی من ای محبوب دل من میشه ماهی قرمز دلم را با جریان زلال توبه   پذیریت زنده گردانی ؟!


  من اینک با بال های تواضع به بارگاه تو بازگشته ام و پیشانی خشوع و خواری به درگاهت نهادم مگر جایی به غیر از درگاه پر از  مهر و محبت تو می توانم پیدا کنم ؟ اگر از در رحمتت مرا برانی به کجا روم ؟ ای بخشاینده ی گناهان بزرگ و ای به هم آورنده ی استخوان های پوسیده و در هم شکسته آیا مرا می بخشایی؟


 از عظیم گناهانم هلاک کننده اش را ببخش و از قبیح رازهایم رسوا کننده اش را بپوشان و مرا در گرمای قیامتت از خنک گوارای عفوت بنوشان .


 خدایا خداجونم بر چشمان گنهکار خسته ام پرده زیبای گذشتت را دریغ نکن


 حق خشنودی از آن توست


 با وجود آن چه که فقط تو می دانی بر سرم دست مدار بکش تو گفتی که ((ای مردمان به سوی من آیید آمدنی نادمانه و عاشقانه ))


 خدایا من عاشق توام عفو تو زیباست پس ببخشای


 من اولین گنهکار تو نیستم که او را بخشیده ای و در سایه ی ابر احسانت بر او باریدی .ای درد سوز دردمندان وای بزرگ قدرت  جهان تو خالق منی و من یک بنده ضعیف تورا میانجی گناهانم برگزیده ام خیلی وقت است که برگزیده ام و ازمیان هرآنچه که هست  برای ورود به درگاه رحمتت تو را انتخاب کردم که همانا تویی استجابت کننده ی دعاها


 خدایا مسوزان ریشه ی نهان آرزوهایم را و بپذیر رجعت مرا و بپوشان فضیحت مرا ای پذیرنده ترین پذیرندگان و ای مهربانترین  مهربانان


 درست است که بارها به درگاهت آمده ام اما اگر هزاران بار دیگر هم بیایم باز هم کم است که من بنده ام و گنهکار و تویی مولا و  سرور من ای چشم امید من 


 


 یا دمان باشد که لحظه ای که می خندیم سپاسگذارترین مخلوق خداوندیم . شاد باشیم که شاد بودن گناه نیست .


 


یا حق


یکشنبه 30/10/1386 ساعت 9:42 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا
 

سخته اگه تو مسیری قرار بگیری و ندونی آخرش به کجا می رسه


توی یه جاده ی طویل قدم می زنم آرام آرام که سختی ها را بیدار نکنم


احساسی بهم میگه ته جاده بهش می رسی منظورم آرزوی دوران بچگیمه


همچنان ادامه می دهم  به احساسم اعتماد می کنم قدم بر میدارم این بار محکم تر و با اطمینان تر


 حتی اگه سختی ها هم بیدار بشن ترسی ندارم


قدم1


            قدم2


                         قدم 3


 انگار با هر قدمم جاده طویل تر می شه انگار نمی خواد به انتها برسه اما باز هم قدم بر میدارم


 من میرسم من به انتهای این جاده ی وحشتناک می رسم


روزی که به انتها برسم روزهای مبادا تمام می شود


هر روز بی نانا برای من روز مباداست .اما می دانم که تمام می شود.


*******************************************************************


به صفحه ی مانیتور نگاه می کنم. انقدر با اشتیاق که انگار این عکس رو تا حالا ندیدم جز به جز نگاه میکنم حتی نمی زارم یه نقطه هم از نگاهم دور بمونه تازه بعد از این همه مدت به یه نکته ی دیگه میرسم " چقدر گونه هاش قرمزه" آیا از سرماست یا از گرمای بخاری کنار صورتش؟ اون موقع که این عکس رو با هم میگرفتیم  چیزی متوجه نشدم اما حالا که دقت می کنم چیزای تازه می بینم.انگار همیشه همینطوریه وقتی چیزی رو داریم قدر نمیدونیم تو نگهداریش دقت نمی کنیم اما همین که وقت موندنش به سر میاد تازه میگیم آی دیدی چقدر زود گذشت و اونوقته که به این جمله ی همیشگی میرسیم " و ناگهان چه زود دیر می شود " 


خدا رو شکر که خدا رو داریم براتون آرزوی بهترین زمستون رو می کنم.


ربطی داشت ؟ مهم نیست مهم اینه که حرف تو دلم رو نوشتم .


به امید روزهای قشنگ


یا حق



دوشنبه 19/9/1386 ساعت 8:2 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا


تا 2 سال پیش هیچ وقت از خدا کمک نمی خواستم و هیچ وقت هم مشورت نمی کردم همیشه می گفتم که خودم مهمم و باید تصمیم بگیرم غافل از اینکه اگه با خدا نباشی به گمراهی کشیده می شی یک بار از خدا کمک خواستم و جواب گرفتم از گمراهی نجاتم داد که اگه بیشتر جلو می رفتم نمی دونم به ناکجاها سر در می آورم.


 حالا خدا هست .خدا را پیدا کردم و معنی عشق به خدا رو فهمیدم .


پس از خدا بخواییم :


آن را که تویی چاره بیچاره نخواهد شد


خدایا


همیشه در ذهن من باش وقتی که از خواب بیدار میشوم سراسر روز بر من بتاب


بگذار هر دقیقه زمانی باشد برای همنشینی با تو


نگذار فراموش کنم در هر ساعت


از این که با من مانده ای و خواهی ماند تا صدای مرا بشنوی و به من پاسخ دهی شکر به جا آورم


خدایا وقتی که شب می رسد بگذار که افکارم از تو و عشق تو آرامش گیرد بگذار که خوابم از امنیت و مهر تو اطمینان داشته باشد و آگاه باشد که من ( ما ) متعلق به تو هستیم


خدایا وقتی که سرم روی سینه ی عشق است سایه ات را از سر من ( ما ) دریغ نکن بگذار که زیر سایه ی پر مهرت از عشق سرشار شویم .


 


 


شاد باشین


یا حق


 


پنجشنبه 8/9/1386 ساعت 11:24 عصر
نوشته شده توسط :  رزیتا

سلام دوستان فکر کنم برای شروع این مطلبم بد نیست چون خیلی دوسش دارم و توی وب لاگ قبلیم هم نوشتمش براتون آرزوی شادی میکنم . 


http://mahe-penhan.persianblog.ir


 


یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد


 پس نگو نگو که روئیای دور از دسترس خوش نیست قبول ندارم .


 گرچه به ظاهر جسم خسته است ولی به قول خودت دل دریایی است .


تاب و توانش بیش از اینهاست .


دوستت دارم و تا کنون هر چه باشد باشد و خواهم داشت بیشتر از دیروز 


باکی ندارم از هیچ کس و هرکس که تو را در خاطرم دارم عزیزم


 


دوشنبه 5/9/1386 ساعت 8:21 عصر